The Search for Black Holes :
Zowel als een concept en een begrip
Al eeuwenlang mensen zijn vastbesloten om te expliciteren op alles . Onze zoektocht naar uitleg berust alleen als er een gebrek aan vragen . De lucht houden oneindige dilemma , zodat de zoektocht naar antwoorden , daardoor ook oneindig zijn . Sinds haar oprichting , astronomie als wetenschap gespeculeerd zwaar op ontdekking , en kwam slechts tot concrete conclusies later met nadere inspectie . Aspecten van de hemel die op een bepaald moment leek redelijke verklaringen worden nu uitgelachen als egoïstisch ventures. Time is gebleken dat betere instrumentatie ontwikkeld werd beter inzicht bereikt . Nu lijkt het , als we vooraf op wetenschappelijke grenzen , de nieuwe quest van de hemelen is te vinden en te verklaren het fenomeen bekend als een zwart gat .
Het doel van deze paper is om uit te leggen hoe het concept van een zwart gat tot stand kwam , en inzicht geven over hoe zwarte gaten worden gevormd en kunnen in onze meer technologisch geavanceerde toekomst worden gevolgd . Verkrijgen van inzicht in een zwart gat zorgt voor een beter begrip van het concept van de ruimtetijd en misschien geven ons een begrip van zowel science fiction en wetenschap feit . Hopelijk zullen alle duidelijkheid komen door het einde van dit essay .
Een zwart gat is waarschijnlijk een van de meest verkeerd begrepen ideeën tussen mensen buiten de astronomische en fysieke gemeenschappen . Voordat een begrip van hoe het wordt gevormd kan plaatsvinden , een beetje een kennismaking met sterren is noodzakelijk . Dit zal licht werpen ( no pun intended ) op de zwarte gat filosofie.
Een ster is een enorme vuurbal , gevoed door een nucleaire reactie in zijn kern die enorme hoeveelheden warmte en druk produceert . Het wordt gevormd wanneer twee of meer enorme gasvormige wolken samenkomen die de kern en als nawerking de omzetting vormt , wegens dit effect van grote hoeveelheden energie van de twee wolken . De wolken komen samen met een groot genoeg kracht , dat een kernreactie ontstaat . Dit soort energie wordt gecreëerd door fusie waarbij de atomen worden gedwongen om een nieuwe vormen . Beurt warmte dan miljoenen graden farenheit geproduceerd .
Deze activiteit gaat op voor eeuwen tot het punt waarop de nucleaire brandstof is uitgeput . Hier is waar de dingen interessant . Voor de gehele levensduur van de ster , de kernreactie in de kern geproduceerd een enorme kracht naar buiten . Interessant genoeg, een exact gelijke kracht , namelijk de zwaartekracht , werd naar binnen te duwen in de richting van het centrum . Het evenwicht van de twee krachten kon de ster om zijn vorm te behouden en niet breken noch instorten.
Uiteindelijk, de brandstof voor de ster op is, en dat dit punt , is de uiterlijke kracht overweldigd door de zwaartekracht , en het object grotten in zichzelf . Dit is een gigantische implosie . Afhankelijk van de oorspronkelijke en de uiteindelijke massa van de ster , kunnen verschillende dingen gebeuren . Een gebruikelijke resultaat van een dergelijke implosie is een ster bekend als een witte dwerg . Deze ster is samengeperst tot een veel meer massief object vormen. Er wordt gezegd dat een theelepel materiaal van een witte dwerg zou wegen 2-4 ton. Na de eerste ontdekking van een witte dwerg , een debat ontstaan over hoe ver een ster kan instorten . En in de twee toonaangevende astrofysici 1920 , Subrahmanyan Chandrasekgar en Sir Arthur Eddington kwam met verschillende conclusies . Chandrasekhar gekeken naar de relaties van de massa tot de straal van de ster , en concludeerde een bovengrens waarboven instorting zou resulteren in zoiets als een neutronenster . Deze limiet van 1,4 zonsmassa's was een nauwkeurige meting en in 1983 , het Nobelcomite herkende zijn werk en kreeg hij de prijs in de natuurkunde . De witte dwerg is enorm , maar niet zo massaal als de volgende bestelling van geïmplodeerde ster bekend als een neutronenster . Vaak als de nucleaire brandstof wordt verbrand , zal de ster beginnen zijn materie in een explosie heet een supernova schuur. Wanneer dit gebeurt de ster verliest een enorme hoeveelheid massa , maar wat wordt achtergelaten , indien groter dan 1,4 zonsmassa's , is een dicht op elkaar gepakte bal neutronen . Deze ster is zo veel meer massa die een theelepel het is kwestie zou ergens wegen in het gebied van 5 miljoen ton in de zwaartekracht van de aarde . De omvang van een dergelijke dichte lichaam is onvoorstelbaar. Maar zelfs een neutronenster is niet de extreme als het gaat om ineenstorting van een ster . Dat brengt ons bij de focus van deze paper . Men is van mening , dat wanneer een ster is groot genoeg , het even waar op het gebied van of groter dan 3-3,5 zonsmassa's , de ineenstorting zou iets van een veel grotere massa veroorzaken . In feite is de massa van de nieuwe object gespeculeerd oneindig zijn . Een dergelijke entiteit is wat we een zwart gat noemen .Na een zwart gat is gemaakt, de zwaartekracht blijft trekken in de ruimte puin en alle andere vormen van materie inch Dit continue toevoeging maakt het gat sterker en krachtiger en duidelijk massiever .De eenvoudigste driedimensionale geometrie voor een zwart gat is een bol . Dit soort zwart gat heet een Schwarzschild zwart gat . Kurt Schwarzschild was een Duitse astrofysicus die bedacht de kritische straal voor een bepaalde massa die een zwart gat zou worden. Deze berekening is gebleken dat op een specifiek punt zaak zou instorten tot een oneindig dichte toestand . Dit staat bekend als singulariteit . Ook hier de zwaartekracht oneindig sterk en ruimte en tijd niet meer worden gezien op gebruikelijke wijze . Op singulariteit , de door Newton en Einstein wetten gelden niet meer waar , en een " myterious " wereld van de quantum zwaartekracht bestaat. In de Schwarzschild zwart gat , de waarnemingshorizon , of de huid van het zwarte gat , is de grens waarboven niets de zwaartekracht kon ontsnappen .
De meeste zwarte gaten zouden neiging om consequent draaiende beweging , omdat de oorspronkelijke rotatie van de ster . Deze beweging absorbeert verschillende materie en draait het binnen de ring die wordt gevormd rond het zwarte gat . Deze ring is de singulariteit . De zaak blijft binnen de Event Horizon totdat het is gesponnen in het centrum waar het geconcentreerd in de kern toe te voegen aan de massa . Dergelijke spinnen zwarte gaten zijn bekend als Kerr Zwarte Gaten . Roy P. Kerr , een Australische wiskundige toevallig op de oplossing van de Einstein vergelijkingen voor zwarte gaten met hoekige impulsen . Deze zwarte gat is zeer vergelijkbaar met de vorige . Er zijn echter enkele verschillen waardoor het meer rendabel voor de echte, bestaande maken . De singulariteit in het dit gat is meer tijd -achtig , terwijl de andere is meer ruimte -achtig . Met deze subtiele verschil zou objecten kunnen het gehele zwarte gaan van gebieden weg van de equator van de horizon en niet vernietigd .
De reden is het een zwart gat genoemd is omdat elk licht in de singulariteit terug zou worden getrokken door de oneindige zwaartekracht , zodat er niets van kon ontsnappen . Als gevolg hiervan iets passeren voorbij de horizon zou dissappear uit het zicht voor altijd, waardoor het zwarte gat onmogelijk voor de mens om te zien zonder het gebruik technologicalyl geavanceerde instrumenten voor het meten van dergelijke dingen zoals straling. Het tweede deel van de naam verwijst naar het " gat" is te wijten aan het feit dat de werkelijke gat is waar alles wordt opgenomen en waarin het centrum kern voorgaat . Deze kern is het belangrijkste deel van het zwarte gat waar de massa geconcentreerd en wordt zuiver zwart op alle metingen zelfs door het gebruik van straling detectieapparatuur .
De eerste wetenschappers die echt neemt een diepgaande blik op zwarte gaten en het instorten van de sterren, was een professor , Robert Oppenheimer en zijn student Hartland Snyder , in de vroege jaren honderden . Zij concludeerden op basis van Einsteins relativiteitstheorie dat als de snelheid van het licht was het grootste snelheid over een massief object , dan is er niets kan een zwart gat een keer te ontsnappen in zijn klauwen .Opgemerkt wordt , al deze informatie is speculatie . In theorie , en op Super computers , deze dingen bestaan , maar als wetenschappers moeten toegeven , hebben ze nooit een gevonden . Dus de vraag is , hoe kunnen we zien zwarte gaten ? Wel zijn er verschillende manieren om deze vraag . Uiteraard, zoals gerealiseerd uit een eerdere paragraaf , door het zien , is het niet noodzakelijk bedoeld om een visuele representatie zijn . Dus we vertrokken met twee benaderingen . De eerste gaat over X - ray inspectie . In deze precisie meetsysteem , zouden de wetenschappers op zoek naar gebieden die enorme verschuivingen zou leiden in de energie-niveaus . Dergelijke verschuivingen zouden voortvloeien uit gassen die worden meegezogen in het zwarte gat . De enorme schok in de zwaartekracht zou de gassen verwarmen door miljoenen graden. Zo'n stijging zou het bewijs van een zwart gat zijn. De andere middelen van de detectie ligt in andere theorie geheel . Het concept van gravitatiegolven zou kunnen wijzen op zwarte gaten , en onderzoekers zijn het ontwikkelen van manieren om ze te lezen .Gravitatiegolven worden voorspeld door Einstein's Algemene Relativiteitstheorie . Ze zijn verstoringen in de kromming van de ruimtetijd . Sir Arthur Eddington was een groot voorstander van Einstein , maar was sceptisch van de zwaartekracht golven en is naar verluidt hebben gezegd: " Graviatational voortplanten met de snelheid van het denken . " Maar wat ze zijn belangrijk voor een theorie . Gravitatiegolven zijn enorm rimpelingen betrekking hadden van de kern van het zwarte gat en andere grote massa's en wordt gezegd om te reizen met de snelheid van het licht , maar niet door de ruimtetijd , maar eerder als de ruggengraat van de ruimtetijd zelf . Deze rimpelingen passeren dwars door materie , en hun kracht verzwakt als het wordt verder van de bron . De rimpelingen zou vergelijkbaar zijn met een steen in het water valt , met grotere naar het midden en zwakkere langs de buitenste omtrek . Het enige probleem is dat deze rimpelingen zijn zo klein dat ze op te sporen instrumentatie veel verder dan onze huidige mogelijkheden zou vereisen . Omdat ze niet beïnvloed door stof , ze dragen een puur signaal , niet zoals X - stralen, die worden verspreid en vervormd . In simulaties het zwarte gat creëert een unieke frequentie bekend als het natuurlijke wijze van trillingen . Deze vingerafdruk zal ongetwijfeld wijzen op een zwart gat , als het ooit heeft gezien .
Onlangs werd een belangrijke ontdekking vond met behulp van de Hubble Space Telescope . Deze telescoop heeft onlangs gevonden wat veel astronomen geloven dat een zwart gat , nadat ze zich op een ster in een baan een lege ruimte. Verschillende foto werden teruggestuurd naar de Aarde van de telescoop toont veel computer verbeterde foto's van diverse straling schommelingen en andere diverse soorten metingen die kunnen worden gelezen van het gebied waarin het zwarte gat wordt verdacht is om te vertoeven
Omdat een zwart gat zweeft waar de ster ingestort , de waarheid is, het kan enorm invloed op de omgeving , die andere sterren zou kunnen hebben in het. Het kan ook absorberen een ster en veeg het uit bestaan . Als een zwart gat absorbeert een ster , de ster wordt eerst getrokken in de Ergosphere , dit is het gebied tussen de horizon en singulariteit , die alle materie veegt in de waarnemingshorizon , genoemd naar het vlakke horizontale uitstraling en kritische eigenschappen waar alle overgangen plaatsvinden . Het zwarte gat is niet alleen trekken de ster in als een vaccuum , eerder het creëert wat bekend staat als een accretieschijf die een vortex als fenomeen waarbij materiaal van de ster lijkt te gaan in de afvoer van het zwarte gat . Wanneer de ster wordt doorgegeven in de event horizon het licht dat de ster geeft gewoonlijk af bouwt in de ergosphere van het zwarte gat , maar niet ontsnapt . Op deze exacte moment worden grote hoeveelheden straling afgegeven , en met de juiste apparatuur , kan deze straling worden gedetecteerd en gezien als een beeld van leegte of als de voorkeur , een zwart gat . Door deze techniek astronomen geloven nu dat ze een zwart gat bekend als Cygnus X1 hebben gevonden . Deze veronderstelde zwarte gat heeft een enorme ster in een baan omheen , dus gaan we ervan moet er een zwart gat dat het in een baan bij zijn.
Science Fiction is het zwarte gat wordt gebruikt om te komen met verschillende films en fantastische gebeurtenissen met betrekking tot de enorme beest . Verhalen van tijdreizen en parallelle universa liggen voorbij de hole . Het passeren van de event horizon kun je sturen op die fantastische reis . Sommigen denken dat er voldoende zwaartekracht om mogelijke warp om een uiteinde van het universum of eventueel verschilt volledig . De theorieën over wat er kan dan een zwart gat liggen zijn eindeloos . De echte zoektocht is om eerst een vinden . Dus de vraag blijft , bestaan ze ?
Zwarte gaten bestaan, helaas voor de wetenschappelijke gemeenschap , is hun leven beperkt tot formules en super computers. Maar , en er is een maar , de wetenschappelijke gemeenschap is meedogenloos in hun zoektocht naar een beter middel van het bijhouden van bouwen . Al de avances van hyper - gevoelige apparatuur vertoont enkele goede tekenen , en de nauwkeurigheid zal alleen maar beter .
Zowel als een concept en een begrip
Al eeuwenlang mensen zijn vastbesloten om te expliciteren op alles . Onze zoektocht naar uitleg berust alleen als er een gebrek aan vragen . De lucht houden oneindige dilemma , zodat de zoektocht naar antwoorden , daardoor ook oneindig zijn . Sinds haar oprichting , astronomie als wetenschap gespeculeerd zwaar op ontdekking , en kwam slechts tot concrete conclusies later met nadere inspectie . Aspecten van de hemel die op een bepaald moment leek redelijke verklaringen worden nu uitgelachen als egoïstisch ventures. Time is gebleken dat betere instrumentatie ontwikkeld werd beter inzicht bereikt . Nu lijkt het , als we vooraf op wetenschappelijke grenzen , de nieuwe quest van de hemelen is te vinden en te verklaren het fenomeen bekend als een zwart gat .
Het doel van deze paper is om uit te leggen hoe het concept van een zwart gat tot stand kwam , en inzicht geven over hoe zwarte gaten worden gevormd en kunnen in onze meer technologisch geavanceerde toekomst worden gevolgd . Verkrijgen van inzicht in een zwart gat zorgt voor een beter begrip van het concept van de ruimtetijd en misschien geven ons een begrip van zowel science fiction en wetenschap feit . Hopelijk zullen alle duidelijkheid komen door het einde van dit essay .
Een zwart gat is waarschijnlijk een van de meest verkeerd begrepen ideeën tussen mensen buiten de astronomische en fysieke gemeenschappen . Voordat een begrip van hoe het wordt gevormd kan plaatsvinden , een beetje een kennismaking met sterren is noodzakelijk . Dit zal licht werpen ( no pun intended ) op de zwarte gat filosofie.
Een ster is een enorme vuurbal , gevoed door een nucleaire reactie in zijn kern die enorme hoeveelheden warmte en druk produceert . Het wordt gevormd wanneer twee of meer enorme gasvormige wolken samenkomen die de kern en als nawerking de omzetting vormt , wegens dit effect van grote hoeveelheden energie van de twee wolken . De wolken komen samen met een groot genoeg kracht , dat een kernreactie ontstaat . Dit soort energie wordt gecreëerd door fusie waarbij de atomen worden gedwongen om een nieuwe vormen . Beurt warmte dan miljoenen graden farenheit geproduceerd .
Deze activiteit gaat op voor eeuwen tot het punt waarop de nucleaire brandstof is uitgeput . Hier is waar de dingen interessant . Voor de gehele levensduur van de ster , de kernreactie in de kern geproduceerd een enorme kracht naar buiten . Interessant genoeg, een exact gelijke kracht , namelijk de zwaartekracht , werd naar binnen te duwen in de richting van het centrum . Het evenwicht van de twee krachten kon de ster om zijn vorm te behouden en niet breken noch instorten.
Uiteindelijk, de brandstof voor de ster op is, en dat dit punt , is de uiterlijke kracht overweldigd door de zwaartekracht , en het object grotten in zichzelf . Dit is een gigantische implosie . Afhankelijk van de oorspronkelijke en de uiteindelijke massa van de ster , kunnen verschillende dingen gebeuren . Een gebruikelijke resultaat van een dergelijke implosie is een ster bekend als een witte dwerg . Deze ster is samengeperst tot een veel meer massief object vormen. Er wordt gezegd dat een theelepel materiaal van een witte dwerg zou wegen 2-4 ton. Na de eerste ontdekking van een witte dwerg , een debat ontstaan over hoe ver een ster kan instorten . En in de twee toonaangevende astrofysici 1920 , Subrahmanyan Chandrasekgar en Sir Arthur Eddington kwam met verschillende conclusies . Chandrasekhar gekeken naar de relaties van de massa tot de straal van de ster , en concludeerde een bovengrens waarboven instorting zou resulteren in zoiets als een neutronenster . Deze limiet van 1,4 zonsmassa's was een nauwkeurige meting en in 1983 , het Nobelcomite herkende zijn werk en kreeg hij de prijs in de natuurkunde . De witte dwerg is enorm , maar niet zo massaal als de volgende bestelling van geïmplodeerde ster bekend als een neutronenster . Vaak als de nucleaire brandstof wordt verbrand , zal de ster beginnen zijn materie in een explosie heet een supernova schuur. Wanneer dit gebeurt de ster verliest een enorme hoeveelheid massa , maar wat wordt achtergelaten , indien groter dan 1,4 zonsmassa's , is een dicht op elkaar gepakte bal neutronen . Deze ster is zo veel meer massa die een theelepel het is kwestie zou ergens wegen in het gebied van 5 miljoen ton in de zwaartekracht van de aarde . De omvang van een dergelijke dichte lichaam is onvoorstelbaar. Maar zelfs een neutronenster is niet de extreme als het gaat om ineenstorting van een ster . Dat brengt ons bij de focus van deze paper . Men is van mening , dat wanneer een ster is groot genoeg , het even waar op het gebied van of groter dan 3-3,5 zonsmassa's , de ineenstorting zou iets van een veel grotere massa veroorzaken . In feite is de massa van de nieuwe object gespeculeerd oneindig zijn . Een dergelijke entiteit is wat we een zwart gat noemen .Na een zwart gat is gemaakt, de zwaartekracht blijft trekken in de ruimte puin en alle andere vormen van materie inch Dit continue toevoeging maakt het gat sterker en krachtiger en duidelijk massiever .De eenvoudigste driedimensionale geometrie voor een zwart gat is een bol . Dit soort zwart gat heet een Schwarzschild zwart gat . Kurt Schwarzschild was een Duitse astrofysicus die bedacht de kritische straal voor een bepaalde massa die een zwart gat zou worden. Deze berekening is gebleken dat op een specifiek punt zaak zou instorten tot een oneindig dichte toestand . Dit staat bekend als singulariteit . Ook hier de zwaartekracht oneindig sterk en ruimte en tijd niet meer worden gezien op gebruikelijke wijze . Op singulariteit , de door Newton en Einstein wetten gelden niet meer waar , en een " myterious " wereld van de quantum zwaartekracht bestaat. In de Schwarzschild zwart gat , de waarnemingshorizon , of de huid van het zwarte gat , is de grens waarboven niets de zwaartekracht kon ontsnappen .
De meeste zwarte gaten zouden neiging om consequent draaiende beweging , omdat de oorspronkelijke rotatie van de ster . Deze beweging absorbeert verschillende materie en draait het binnen de ring die wordt gevormd rond het zwarte gat . Deze ring is de singulariteit . De zaak blijft binnen de Event Horizon totdat het is gesponnen in het centrum waar het geconcentreerd in de kern toe te voegen aan de massa . Dergelijke spinnen zwarte gaten zijn bekend als Kerr Zwarte Gaten . Roy P. Kerr , een Australische wiskundige toevallig op de oplossing van de Einstein vergelijkingen voor zwarte gaten met hoekige impulsen . Deze zwarte gat is zeer vergelijkbaar met de vorige . Er zijn echter enkele verschillen waardoor het meer rendabel voor de echte, bestaande maken . De singulariteit in het dit gat is meer tijd -achtig , terwijl de andere is meer ruimte -achtig . Met deze subtiele verschil zou objecten kunnen het gehele zwarte gaan van gebieden weg van de equator van de horizon en niet vernietigd .
De reden is het een zwart gat genoemd is omdat elk licht in de singulariteit terug zou worden getrokken door de oneindige zwaartekracht , zodat er niets van kon ontsnappen . Als gevolg hiervan iets passeren voorbij de horizon zou dissappear uit het zicht voor altijd, waardoor het zwarte gat onmogelijk voor de mens om te zien zonder het gebruik technologicalyl geavanceerde instrumenten voor het meten van dergelijke dingen zoals straling. Het tweede deel van de naam verwijst naar het " gat" is te wijten aan het feit dat de werkelijke gat is waar alles wordt opgenomen en waarin het centrum kern voorgaat . Deze kern is het belangrijkste deel van het zwarte gat waar de massa geconcentreerd en wordt zuiver zwart op alle metingen zelfs door het gebruik van straling detectieapparatuur .
De eerste wetenschappers die echt neemt een diepgaande blik op zwarte gaten en het instorten van de sterren, was een professor , Robert Oppenheimer en zijn student Hartland Snyder , in de vroege jaren honderden . Zij concludeerden op basis van Einsteins relativiteitstheorie dat als de snelheid van het licht was het grootste snelheid over een massief object , dan is er niets kan een zwart gat een keer te ontsnappen in zijn klauwen .Opgemerkt wordt , al deze informatie is speculatie . In theorie , en op Super computers , deze dingen bestaan , maar als wetenschappers moeten toegeven , hebben ze nooit een gevonden . Dus de vraag is , hoe kunnen we zien zwarte gaten ? Wel zijn er verschillende manieren om deze vraag . Uiteraard, zoals gerealiseerd uit een eerdere paragraaf , door het zien , is het niet noodzakelijk bedoeld om een visuele representatie zijn . Dus we vertrokken met twee benaderingen . De eerste gaat over X - ray inspectie . In deze precisie meetsysteem , zouden de wetenschappers op zoek naar gebieden die enorme verschuivingen zou leiden in de energie-niveaus . Dergelijke verschuivingen zouden voortvloeien uit gassen die worden meegezogen in het zwarte gat . De enorme schok in de zwaartekracht zou de gassen verwarmen door miljoenen graden. Zo'n stijging zou het bewijs van een zwart gat zijn. De andere middelen van de detectie ligt in andere theorie geheel . Het concept van gravitatiegolven zou kunnen wijzen op zwarte gaten , en onderzoekers zijn het ontwikkelen van manieren om ze te lezen .Gravitatiegolven worden voorspeld door Einstein's Algemene Relativiteitstheorie . Ze zijn verstoringen in de kromming van de ruimtetijd . Sir Arthur Eddington was een groot voorstander van Einstein , maar was sceptisch van de zwaartekracht golven en is naar verluidt hebben gezegd: " Graviatational voortplanten met de snelheid van het denken . " Maar wat ze zijn belangrijk voor een theorie . Gravitatiegolven zijn enorm rimpelingen betrekking hadden van de kern van het zwarte gat en andere grote massa's en wordt gezegd om te reizen met de snelheid van het licht , maar niet door de ruimtetijd , maar eerder als de ruggengraat van de ruimtetijd zelf . Deze rimpelingen passeren dwars door materie , en hun kracht verzwakt als het wordt verder van de bron . De rimpelingen zou vergelijkbaar zijn met een steen in het water valt , met grotere naar het midden en zwakkere langs de buitenste omtrek . Het enige probleem is dat deze rimpelingen zijn zo klein dat ze op te sporen instrumentatie veel verder dan onze huidige mogelijkheden zou vereisen . Omdat ze niet beïnvloed door stof , ze dragen een puur signaal , niet zoals X - stralen, die worden verspreid en vervormd . In simulaties het zwarte gat creëert een unieke frequentie bekend als het natuurlijke wijze van trillingen . Deze vingerafdruk zal ongetwijfeld wijzen op een zwart gat , als het ooit heeft gezien .
Onlangs werd een belangrijke ontdekking vond met behulp van de Hubble Space Telescope . Deze telescoop heeft onlangs gevonden wat veel astronomen geloven dat een zwart gat , nadat ze zich op een ster in een baan een lege ruimte. Verschillende foto werden teruggestuurd naar de Aarde van de telescoop toont veel computer verbeterde foto's van diverse straling schommelingen en andere diverse soorten metingen die kunnen worden gelezen van het gebied waarin het zwarte gat wordt verdacht is om te vertoeven
Omdat een zwart gat zweeft waar de ster ingestort , de waarheid is, het kan enorm invloed op de omgeving , die andere sterren zou kunnen hebben in het. Het kan ook absorberen een ster en veeg het uit bestaan . Als een zwart gat absorbeert een ster , de ster wordt eerst getrokken in de Ergosphere , dit is het gebied tussen de horizon en singulariteit , die alle materie veegt in de waarnemingshorizon , genoemd naar het vlakke horizontale uitstraling en kritische eigenschappen waar alle overgangen plaatsvinden . Het zwarte gat is niet alleen trekken de ster in als een vaccuum , eerder het creëert wat bekend staat als een accretieschijf die een vortex als fenomeen waarbij materiaal van de ster lijkt te gaan in de afvoer van het zwarte gat . Wanneer de ster wordt doorgegeven in de event horizon het licht dat de ster geeft gewoonlijk af bouwt in de ergosphere van het zwarte gat , maar niet ontsnapt . Op deze exacte moment worden grote hoeveelheden straling afgegeven , en met de juiste apparatuur , kan deze straling worden gedetecteerd en gezien als een beeld van leegte of als de voorkeur , een zwart gat . Door deze techniek astronomen geloven nu dat ze een zwart gat bekend als Cygnus X1 hebben gevonden . Deze veronderstelde zwarte gat heeft een enorme ster in een baan omheen , dus gaan we ervan moet er een zwart gat dat het in een baan bij zijn.
Science Fiction is het zwarte gat wordt gebruikt om te komen met verschillende films en fantastische gebeurtenissen met betrekking tot de enorme beest . Verhalen van tijdreizen en parallelle universa liggen voorbij de hole . Het passeren van de event horizon kun je sturen op die fantastische reis . Sommigen denken dat er voldoende zwaartekracht om mogelijke warp om een uiteinde van het universum of eventueel verschilt volledig . De theorieën over wat er kan dan een zwart gat liggen zijn eindeloos . De echte zoektocht is om eerst een vinden . Dus de vraag blijft , bestaan ze ?
Zwarte gaten bestaan, helaas voor de wetenschappelijke gemeenschap , is hun leven beperkt tot formules en super computers. Maar , en er is een maar , de wetenschappelijke gemeenschap is meedogenloos in hun zoektocht naar een beter middel van het bijhouden van bouwen . Al de avances van hyper - gevoelige apparatuur vertoont enkele goede tekenen , en de nauwkeurigheid zal alleen maar beter .
No comments:
Post a Comment